Pierwsze polskie Zbory "braci" powstały na Śląsku Cieszyńskim i ich powstanie związane jest z osobą Józefa Mrózka sen. Józef Mrózek urodził się  w roku 1882 w Cierlicku na Zaolziu. W roku 1900 nawrócił się pod wpływem lektury książki Baxtera "O wiecznym odpoczynku zbawionych". W latach 1907-1909 kształcił się w Szkole Biblijnej Aliansu Ewangelicznego w Berlinie. Po powrocie w roku 1909 br. Józef Mrózek rozpoczął systematyczną pracę misyjną i pierwsze nabożeństwa odbywały się już w 1909 w Trzanowicach (Zaolzie). Praca ta rozszerzała się i w krótkim czasie objęła teren Bogumina, Karwiny, Cierlicka, Gołkowic i Cieszyna.

Kościół Wolnych Chrześcijan Geneza

Chociaż na świecie jest wiele religii i wyznań, Kościół (w znaczeniu biblijnym) jest tylko jeden. Potwierdza to także tzw. apostolskie wyznanie wiary. W ostatnim ustępie tego wyznania znajduje się zdanie: "Wierzę (...) w święty Kościół chrześcijański, społeczność świętych". Tych świętych tj. nowonarodzonych chrześcijan chrzci Duch Święty w jedno ciało, czyli Kościół (1 Kor 12,13). Duch Święty jednak przy budowaniu Kościoła Chrystusowego posługuje się ludźmi, którzy postawili się Jemu do dyspozycji. I dlatego to historia poszczególnych ruchów chrześcijańskich jest związana nierozdzielnie z nazwiskami wielkich Bożych mężów. I tak na przykład dzieje Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego są związane przede wszystkim z nazwiskiem Lutra, Kościoła Reformowanego - z nazwiskiem Kalwina, Kościoła Metodystycznego - z nazwiskiem Wesleya, itd. I wszyscy ci mężowie, zarówno Luter jak Kalwin, jak i wreszcie Wesley byli potrzebni, i to nawet bardzo potrzebni. Tak samo potrzebował Bóg i używał z wielkim błogosławieństwem wielu innych ludzi, którzy życie swe poświęcili Jego służbie. Ruch Wolnych Chrześcijan charakteryzuje się tym, że jego początki nie są związane z jednym nazwiskiem, lecz że zgoła w tym samym czasie Bóg powołał do tego zadania kilku mężów.